4 maanden diabetes

Het is alweer 4 maanden geleden dat ik te horen kreeg dat ik diabetes type 1 heb. Het voelt alsof dat al heel erg lang geleden is, maar dat valt eigenlijk wel mee. Er is in een korte tijd zoveel veranderd en gebeurd. Ik moest leren omgaan met diabetes, ik heb contact gehad met een psycholoog, ik ben overgestapt naar de pomp en ik ben een diabetes Instagram account gestart waar ik inmiddels meer dan 2000 volgers op heb..

Een goed moment om diabetes te krijgen is er natuurlijk nooit. Ik heb ‘gelukkig’ de diagnose net voor het coronavirus gekregen. De eerste afspraken heb ik daarom nog gewoon in het ziekenhuis gehad. Een paar weken later gingen de ziekenhuizen dicht en was het allemaal telefonisch. Ik heb me hier erg druk om gemaakt want ik wou door. Ik wou die pomp!

Na heel veel mailtjes en telefoontjes mocht ik toch beginnen met de pomp. En goed nieuws! Ik kreeg de Medtronic 670G pomp met daarbij de bijbehorende sensor. Ik heb veel verhalen gehoord van mensen die de sensor niet vergoed krijgen. Dat maakte me boos, omdat je alleen met die sensor de pomp op automatische modus kan zetten. Gelukkig krijg ik hem wel vergoed, maar ik hoop natuurlijk dat dit zo snel mogelijk voor iedereen mogelijk is.

Met mijn Instagram account Diabetesmetsam breng ik mensen met diabetes type 1 in contact met elkaar. Heel veel volgers delen verhalen, ervaringen en tips over hoe zij omgaan met diabetes. Heel erg fijn want zo help je elkaar een beetje. Ik hoop dat ik dit uiteindelijk kan uitbreiden tot iets groters waarmee ik mensen met diabetes type 1 kan helpen.

Erover praten heeft voor mij heel erg geholpen. Ook al vind ik dat nog steeds wel moeilijk. Ik heb nog steeds wel hele slechte dagen, maar je wil ook niet de hele tijd klagen over je diabetes. Wel ga ik er steeds beter mee om en weet ik steeds beter hoe ik op bepaalde situaties moet reageren.

Diabetes type 1 zie je niet aan de buitenkant. Aan de ene kant is dit natuurlijk erg fijn, maar het heeft ook een groot nadeel. Ik merk dat mensen heel snel denken dat het wel meevalt. ‘Oh, maar je kan nu alles weer eten’ of ‘Je bent er nu zeker wel helemaal aan gewend’. Het gaat de laatste tijd goed, maar ik ben er wel de hele dag mee bezig. Je kan nooit even tegen je diabetes zeggen: ‘Nu even niet hoor..’

Ik merk aan mijzelf dat ik de laatste tijd die gedachte wel steeds vaker heb. Een voorbeeld: laatst hadden we thuis een lekkage. Het water stroomde vanaf de zolder naar beneden. Dit gaf veel stress, omdat het snel droog gemaakt moest worden. Hierdoor kwam ik in een hypo (2,8) en begon mijn pomp te piepen. Ik kon dat gepiep er even niet bij hebben en besloot om mijn pomp af te koppelen. Hierdoor ging hij steeds harder piepen waardoor mijn vriendin naar boven kwam. Ik moest hem van haar weer aankoppelen en eerst even wat eten en drinken. Gelukkig maar want anders had het wel heel anders kunnen aflopen..

Mijn conclusie van de eerste 4 maanden diabetes is dat er zeker mee te leven is, maar dat het vooral heel erg veel tijd kost. Je moet je lichaam opnieuw leren kennen en je moet het een plekje kunnen geven in je hoofd. Dat laatste heeft bij mij even geduurd, maar is wel gelukt. Mij heeft het erg geholpen om verhalen van anderen te lezen. Hieronder zal ik wat tips geven van de accounts die je misschien ook leuk vind!

3 reacties op “4 maanden diabetes&rdquo

  1. Mooi geschreven! 4 maanden alweer en wat is er veel gebeurd en verabderd in die 4 maanden. Je doet t goed, en hopelijk worden die slechte dagen steeds wat minder.

  2. Hoi sam
    Ik heb je blog gelezen,
    Wat kan jij mooi schrijven ,
    Heel werkelijk en oprecht!
    Fijn dat je langzamerhand wat went aan alles!
    Dat heeft inderdaad tijd nodig he?
    Super dat je anderen er ook mee wilt steunen door alles wat je deelt!
    Ik hoop dat het steeds beterder met je gaat sam!
    Liefs van karin moltmaker.
    Ook aan jildou!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *